In this issue, encounters with beings both supernatural and mechanical, and a translation of a nineteenth century classic of South American modernism.
Balthasar navigated the vélocipède around a hole in the road as he cycled past Miss Edith’s house. He concentrated hard on not looking at the curtained windows for a glimpse of her silhouette. The big wheel wobbled as he oversteered.
Balthasar navigeerde de vélocipède om een gat in de weg terwijl hij langs het huis van Fräulein Edith reed. Hij concentreerde zich om niet naar de ramen te kijken. Hij wilde niets liever dan een glimp opvangen van haar silhouet achter de gordijnen. Het grote wiel wiebelde toen hij teveel stuurde.
I called out once to the vision/ and she came to me./ And she was pale and sad, and her pupils/ burned like martyrs at the stake.
Llamé una vez a la visión / y vino. Y era pálida y triste, y sus pupilas/ ardían como hogueras de martirios.
I was able to embellish in my (uni-)verse/ All that you and I had ever shared./ Your complexion and fragrance, beauty and virtue
